|
zondag 3 september 2006
|
Voor het eerst tijdens de reis kunnen we echt uitslapen want pas
om 09.45 uur worden we bij de bus verwacht. De zon schijnt ons bij het
vertrek veelbelovend tegemoet. Even later gaat het toch een klein beetje
regenen zodat meerdere heel heldere regenbogen ontstaan en de fotografen
geen zitvlees meer hebben. Ze moeten nog even geduld hebben tot we om
10.15 uur bij de Kissane Sheepfarm aan zijn gekomen. Deze schapenfarm
ligt zo mooi verdekt in het heuvellandschap dat je er gemakkelijk
voorbij kunt rijden als er niet een groot bord bij de ingang zou staan.
Nederlanders vind je ook overal en dit keer is het dankzij de liefde dat
we een landgenote in Ierland ontmoeten. Anneloes uit Den Bosch leerde
haar vriendelijke Irish hunk via de hockeysport kennen en leidt nu
toeristen rond over hun bedrijf met circa 1000 schapen.
| |
klik |
 |
klik |
|
De twee
allerliefste schaapshonden tonen ons hun kunsten en drijven enige
schapen bij elkaar. Vervolgens krijgen we een demonstratie schaapscheren
en mogen zelf meehelpen. De meeste aandacht gaat echter uit naar het
jonge grut: de twee pasgeboren schaapshondjes zijn erg aandoenlijk en
twee schaapjes de fles geven, daar zijn voldoende vrijwilligers voor te
vinden. Eén van de schaapjes probeert steeds te ontsnappen uit het hok.
Het is zo'n lief wollig ding dat we Truitje 2 bijna ontvoeren naar
Nederland. Gelukkig is er een goed alternatief: kijk voor meer info op
We willen
best wat langer blijven om een bakje koffie of thee te drinken maar
helaas, om 11.00 uur gaan we verder en nemen onbedoeld wat souvenirs
mee: the sheepshit is all over the bus (sorry Ritchie !).
|
|
We zijn de bus nog niet in of we gaan er weer uit om op een
beroemde plek te genieten van een koninklijk uitzicht: Ladies view,
genoemd naar de Britse queen Victoria. Zij keek hier reeds in 1861 met
haar ladies-in-waiting uit op de vele meren van Killarney. Van 12.00 tot
14.00 uur hangen we wat rond in Killarney zelf, waar op zondag veel
winkels open zijn. En dan is het tijd voor waarschijnlijk onze meest
toeristische excursie van de hele reis: een tochtje in drie open
paardenkoetsjes van Killarney naar Muckross House. De paarden hebben er
echt zin in maar niet heus. Ze hebben de route al zo vaak gelopen dat er
een bepaalde ‘bedrijfsmoeheid’ is opgetreden: op hun dooie gemak met
regelmatig een zelf ingelaste pauze trekken ze ons voort. Bij Muckross
Abbey stappen we even uit om het in 1653 door Cromwells troepen
vernielde gebouw te bezichtingen. Rond 15.00 uur komen we aan bij
Muckross House. Dit huis uit 1843 is van binnen niet echt bijzonder of
smaakvol, wel wordt het omringd door een indrukwekkende landschapstuin,
ooit aangelegd om koningin Victoria te imponeren tijdens haar verblijf
aldaar. Ook haar logeerkamer is in tact gebleven, net als in veel andere
huizen in Groot Brittanië. Men deed heel wat om Victoria te behagen.
Onder
een strakblauwe hemel gaat iedereen zijn gang tot 16.45 uur. |
Het is heerlijk rustig op de weg naar Kenmare. Oorzaak: de Ieren
zitten allemaal voor de buis gekluisterd voor de All Ireland Hurling
Finale. Hurling is een typisch Ierse sport en in Ierland populairder dan
voetbal. Voor een onwetende kijker ziet het er allemaal nogal gevaarlijk
uit, de heren rammen met hun hockey-achtige stick met breed slagblad de
bal eindeloos ver weg over de hoofden van de spelers heen. De Ierse
dames doen niet voor de heren onder. Degenen die ’s avonds tv kijken,
zien damesteams een sport spelen, die lijkt op een kruising tussen hand-
en voetbal en waarin schijnbaar alles is toegestaan. Als twee dames in
hun fanatisme hard tegen elkaar knallen, storten ze beiden al sterretjes
tellend ten gronde.
|